مقالاتArticles
نوشتارهایی از پیکار سهشنبههای اعتراضی نه به اعدام.Writings from the campaign.
هیچ دولتی مالک جان انسان نیست؛ مبانی فلسفی، مارکسی و حقوقی مخالفت اصولی با مجازات اعدام
هر اعدامی بر یک پیشفرض خاموش استوار است: اینکه قدرتی مالک جان انسان است. این مقاله، با تکیه بر مقالهٔ کمترخواندهشدهٔ مارکس در سال ۱۸۵۳، «سرمایه» و «نقد برنامهٔ گوتا» و استدلال بکاریا، «اصل مالکیتناپذیری جان انسان» را صورتبندی میکند: هیچ قدرتی مالک جان انسان نیست؛ حتی قدرتی که نام خود را عدالت گذاشته است.
برای خواندن ادامهٔ مطلب کلیک کنید ←صدای سهشنبهها از دیوارهای زندان گذشت
از اعتصاب غذای زندانیان در بیش از ۶۶ زندان ایران تا سازمان ملل و پارلمان اروپا: گزارشگران ویژهٔ سازمان ملل یکی پس از دیگری خود به اعتصاب غذا پیوستند، نمایندگان پارلمان اروپا پلاکارد سهشنبههای نه به اعدام را بالا گرفتند و برندگان نوبل صلح حمایت خود را اعلام کردند؛ و چرا حمایت عملی، نه بیانیه و محکومیت، پاسخی است که زندانیان خواستهاند.
برای خواندن ادامهٔ مطلب کلیک کنید ←بازگشت «نمایش مجازات»: تحلیل جامعهشناختی و سیاسی بازتولید خشونت دولتی در ایالات متحده
دو رویداد پاییز ۲۰۲۶ — زندهماندن کریستا پایک پس از تزریق ناکام و اعلام پخش زندهٔ اعدام نضال حسن با جوخه آتش — فروپاشی نقاب تکنوکراتیک مجازات و بازگشت آشکار حاکمیت آمریکا به منطق نمایش خشونت و ارعاب را نشان میدهد.
برای خواندن ادامهٔ مطلب کلیک کنید ←پیش از طناب دار: چرا پروپاگاندای جمهوری اسلامی نخست هویت مبارزان را ترور میکند؟
در ساختار قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی، طناب دار آخرین مرحله از یک فرآیند سیستماتیک حذف است؛ گام نخست همواره در میدان پروپاگاندا، برچسبزنی و ترور شخصیت برداشته میشود.
برای خواندن ادامهٔ مطلب کلیک کنید ←